Entrecote op de BBQ: recept met dry rub

Entrecote met een vetrand is geschikt om op de BBQ te grillen. Dit recept is bedoeld voor twee steaks van ongeveer 250 g en 2–3 cm dik. Een droge buitenkant, beheersbare hitte en meten in de kern helpen je de bereiding te sturen. Hoe lang het duurt en hoe de binnenkant eruitziet, hangt af van onder meer dikte, begintemperatuur en grillopstelling.

Wat is entrecote?

Met entrecote bedoelen we hier de Nederlandse snede uit de dunne lende, met een vetrand aan één kant. Een Amerikaanse strip steak of New York strip sluit daarbij aan; in het Verenigd Koninkrijk wordt vaak sirloin steak gebruikt. Snijnamen en uitsnijdingen verschillen per land, dus controleer wat je slager aanbiedt.

Ribeye komt uit het ribgedeelte en is niet simpelweg dezelfde snede met een andere naam. Hoe mals, vet of uitgesproken een steak is, hangt ook af van het individuele stuk vlees. Een côte de boeuf is een steak uit het ribgedeelte met bot.

Ingrediënten voor 2 personen

  • 2 entrecotes van circa 250 g per stuk, 2–3 cm dik
  • 1–2 theelepels dry rub per entrecote, zoals vermeld in de bestaande ingrediëntenlijst
  • Optioneel: een klontje boter en verse tijm voor het rusten

Aandachtspunt bij de dosering: de eerdere bereidingsstappen noemden ook 1–2 theelepels per kant. Dat is niet dezelfde hoeveelheid als per entrecote. Die twee bestaande cijfers zijn nog niet inhoudelijk herzien; tel ze niet bij elkaar op en behandel ze niet als gelijkwaardige instructies. Volg de gebruiksaanwijzing van je rub en houd rekening met het zoutgehalte.

Benodigdheden: een houtskool- of gas-BBQ, een tang, een schone schaal en een geschikte kernthermometer.

Dry rub kiezen en gekoeld voorbereiden

Smoky Spicy Tex-Mex BBQ Rub, Toscana Fire en Memphis BBQ Rub zijn mogelijke smaakcombinaties. Geen enkele rub garandeert een bepaalde korst. Vooral een suikerrijke kruiding vraagt aandacht bij sterke directe hitte.

  1. Bewaar het vlees gekoeld tot je gaat voorbereiden en houd rauw vlees gescheiden van ander eten. Dep de buitenkant droog met keukenpapier; was rauw vlees niet.
  2. Snijd desgewenst alleen de vetrand oppervlakkig in, bijvoorbeeld om de 2 cm, zonder diep in het vlees te snijden. Dat kan spanning in de rand verminderen, maar voorkomt kromtrekken niet gegarandeerd.
  3. Verdeel de gekozen rub over de buitenkant. Lang wachten is niet verplicht. Wil je eerder kruiden, doe dat afgedekt in de koelkast en binnen de houdbaarheid van het vlees.

Een verplicht halfuur op kamertemperatuur is niet nodig. Een nacht kruiden geeft evenmin automatisch de diepste smaak; zout kan anders inwerken dan de meeste specerijen.

BBQ voorbereiden en grillen

  1. Maak een directe grillzone en een minder hete, indirecte zone. Gebruik bij houtskool een stabiel bed gloeiende kolen zonder hoge vlammen. Een dekselmeting van 250–300°C zegt niet precies hoe heet het rooster is en is geen verplicht doel voor iedere rub of BBQ.
  2. Leg het vlees boven directe hitte voor kleuring. Keer met een tang zodra dat nodig is voor een gelijkmatige bereiding; één keer omdraaien is geen regel.
  3. Je kunt de vetrand kort gericht verhitten. Houd het vlees stevig vast met een geschikte tang en verplaats het bij opvlammingen. Niet al het vet hoeft weg te smelten.
  4. Wordt de buitenkant te donker terwijl de kern nog niet op temperatuur is, verplaats de steak dan naar de indirecte zone. Meet van opzij in het midden van het dikste deel en vermijd de vetrand.

De eerder genoemde 2–3 minuten per kant en 6–10 minuten totaal zijn hooguit planningsvoorbeelden. Dikte, hitte en begintemperatuur kunnen de benodigde tijd sterk veranderen. De belofte dat het complete gerecht in tien minuten klaar is, vervalt.

Kerntemperatuur: voorkeur is niet hetzelfde als veiligheid

Rare en medium rare zijn culinaire voorkeuren, geen algemene veiligheidsnormen. De USDA-richtlijn voor hele rundvleessteaks is minimaal circa 63°C in de kern vóór het van de hitte halen, gevolgd door minstens drie minuten rust. Volg voor bewerkte, geïnjecteerde of mechanisch vermalste producten de passende productinstructies. De kleur alleen bewijst geen veilige verhitting.

Indicatieve culinaire gaarheid, geen veiligheidsgarantie of vaste kleurbelofte
Voorkeur Indicatief kerngebied Toelichting
Rare 48–52°C Onder de genoemde USDA-richtlijn
Medium rare 52–57°C Onder de genoemde USDA-richtlijn
Medium 58–62°C Eveneens onder circa 63°C
Verder doorgegaard Circa 63°C en hoger Textuur en kleur variëren; minstens drie minuten rust bij de genoemde richtlijn

De oude tekst wisselde 52–55°C en 52–57°C af. Hieronder wordt geen lagere temperatuur als veilige standaard of als verplichte beste keuze aanbevolen. Medium rare is ook geen maximum dat je niet zou mogen overschrijden. De kern kan tijdens rust verder stijgen; de stijging is niet bij iedere steak gelijk.

Rusten, serveren en dikkere steaks

Leg gaar vlees op een schone schaal en gebruik schoon gereedschap. Een praktische rustpauze van 3–5 minuten kan in je planning passen. Die vervangt niet de combinatie van de vooraf bereikte temperatuur en de bijbehorende minimale rusttijd. Voeg desgewenst boter en tijm toe en serveer daarna.

Voor een dikkere steak, bijvoorbeeld meer dan 3 cm, kun je reverse sear overwegen: eerst indirect rustig garen, daarna kort aanbraden. Controleer de kern en voorkom dat de afwerking te ver doorschiet. Deze methode garandeert geen rosé binnenkant of volledig afwezige grijze rand.

In een geschikte koekenpan werkt hetzelfde uitgangspunt: droge buitenkant, beheersbare hitte en kerntemperatuurcontrole. Voeg boter niet zonder meer toe aan een maximaal verhitte pan; verminder zo nodig de hitte om verbranden te beperken.

Verder lezen en andere rundvleesrecepten